Hoezo heb je een cocker?

by Loeki Bobbe

 

 

 

 

 

 

 

 

BaasenBuck1De stem van een hond
29-04-2013

Als Buck staat te blaffen ga ik altijd even kijken bij hem, dat heb ik altijd met al mijn honden gedaan

Ik wil weten waarom ze staan te blaffen en wil dan even kontakt met ze maken zodat ze weten dat ik ze gehoord en begrepen heb. Ook buiten kijk ik altijd even goed wat die blaf kan betekenen en maak even kontakt voor ik op die blaf in ga spelen. Ik neem een honden blaf heel serieus omdat het me iets kan vertellen.

Honden blaffen niet zomaar, ze hebben altijd vanuit hun hond zijn een reden om te blaffen en zijn niet de zomaar lawaai makers zoals veel mensen denken .

Veel van mijn kennissen en klanten vinden dat in het begin maar raar, die hebben vaak bij hun hond de neiging om het blaffen meteen te stoppen omdat het zo’n kabaal maakt en ze letten niet op de reden van de blaf, staan er eigenlijk niet bij stil.

Een hond kan met een blaf aangeven dat hij of zij iets hoort of ruikt wat niet helemaal normaal is. Een hond kan blaffen naar een mens of een hond omdat hij spanning voelt komen uit die persoon of hond en wil dat graag aan zijn baas doorgeven.

Een hond kan schaduwen of spiegelingen zien die op hem of haar bedreigend overkomen en waarvoor de baas gewaarschuwd moet worden.

Honden kunnen naderend onweer aanvoelen komen, andere natuurverschijnselen die bedreigend kunnen zijn voor dier en mens en daar voor waarschuwen.

Of hij of zij blaft om aan te geven hoe hij zich voelt, wat de emoties van dat moment zijn.

De hond is geboren met een stem en die gebruikt hij of zij zoals het bedoeld is.

Wat jammer is het dan toch vaak dat de mens, die zo graag een hond wil hebben, het stemgeluid van de hond eigenlijk amper verdraagt omdat het als storend ervaren wordt.

Men is bang voor zijn image als hondenbaas als de hond staat te blaffen en vaak worden er tijdens dat blaffen halfslachtige pogingen gedaan om het blaffen te laten stoppen. Alsof je een knop om kan zetten net als bij de radio, tv of computer.

Helaas heeft dat een averechts effect op de hond. Hij voelt zich op dat moment niet begrepen, hij staat zo zijn best te doen om de baas iets duidelijk te maken en die baas wil maar niet begrijpen wat ie bedoelt. Dus gooit de hond er nog een schepje bovenop. De blaf veranderd dan ook wat en je ziet de hond vaak nerveus worden waardoor zijn blaf scheller en feller word. Bazen boos, want de hond is ongehoorzaam in hun ogen, hij blijft blaffen. Dus worden er hardere correcties gedaan en in sommige gevallen gaat men zelf zover om anti blafbanden te gebruiken om de hond zo’n schrik te bezorgen dat ie niet meer blaft.

Soms is er zelfs wel een dierenarts te vinden die de stembanden doorsnijd zodat er helemaal niet meer geblaft kan worden.

Door niet stil te staan bij de functie van het blaffen en het af te doen als lastig en onhandig en storend doen we de hond wel heel erg tekort.

Wel een hond willen hebben, maar hij mag niet blaffen, dat is net zoiets als aan kinderen beginnen en dan niet willen dat ze kunnen praten of huilen.

Babies kunnen gek makend huilen en kinderen kunnen gek makend schreeuwen en gillen en brullen.

De meeste ouders gaan uitzoeken waar de oorzaak zit van het huilen , gillen en brullen omdat ze dit onaangename geluid zien als een vorm van communicatie. Hun baby of het kind geeft aan dat er iets is.

De hond daarentegen moet gewoon zijn bek houden. Daar word niet bij gezocht naar een mogelijke reden voor het blaffen. Het moet gewoon stoppen vinden veel mensen BaasenBuck002

Behalve dan als we een hond als waakhond aanschaffen, dan willen we juist weer wel dat geblaf, want dan heeft het voor de mens een functie. Dan ineens zijn we niet bang wat anderen ervan zeggen want dan hebben we een waakhond en die hoort aan te geven dat er indringers aankomen etc.

Maar onze honden weten niet voor welk doel ze aangeschaft zijn. Onze honden doen gewoon de dingen waarvoor ze geboren zijn en leven naar hun aard en daar hoort blaffen gewoon bij.

Wij mensen communiceren de hele dag met onze stem, maken er ruzie mee, geven complimenten , waarschuwen elkaar voor gevaar en vragen elkaar van alles om beter met elkaar om te kunnen gaan. We snappen het belang van de stem. Er worden uren gestoken in het leren van de taal en verschillende talen. Kinderen moeten taalvaardig worden om als volwassenen te kunnen functioneren en zo kan ik nog even doorgaan. Tegenwoordig hebben we ook de mobiel om nog meer en vaker te kunnen praten. Stemgeluid maken hoort bij de mens, maar de mens is niet de enige die gebruik maakt van een taal en de stem ook de hond is zo’n wezen die op dezelfde manier zijn stem gebruikt.

Is het dan niet meer dan normaal dat wij als hondenbazen ons eens verdiepen in het stemgeluid van de hond en zijn verbale taal leren en onder de knie proberen te krijgen als we zo graag met die hond samen willen leven. Dat we kunnen inspelen op die blaf, het begeleiden en vormen?

Ik vind van wel, maar helaas zie ik toch nog wel heel veel bazen het stemgeluid van hun hond gewoon afwijzen en ze proberen de hond zijn taal te ontnemen door zware straffen en andere maatregelen. Triest vind ik dat.

Ik heb ervaren dat als je je je inzet vanaf het begin om te luisteren naar een honden blaf en er aandacht aan besteed je hem veel beter kan begrijpen en ook makkelijker kan laten stoppen omdat de hond zich begrepen voelt.

Het kost je even tijd en inzet dat is een feit, maar als je die tijd niet hebt dan had je eigenlijk geen hond moeten nemen. Heb je die tijd wel dan kan je verbaasd staan als je ontdekt dat die blaf je veel kan vertellen en er je voordeel mee doen.

Natuurlijk kan ook een hondenblaf irriteren als het niet uitkomt. Maar als je het dan meteen gaat corrigeren zonder even te checken of die blaf misschien een reden heeft, dan kan je er als baas nooit goed op leren inspelen en kan je hond een nerveuse blaffer worden die steeds meer en vaker zal gaan blaffen en uiteindelijk niet meer te stoppen is. Dan heb je een frustratie blaffer die altijd maar blaft en bezig is zichzelf duidelijk te maken aan de baas die maar niet wil begrijpen wat er aan de hand is.

Blaffen hoort bij een hond zoals onze taal bij ons hoort. Als onderdeel van de communicatie die we zo nodig hebben om goed samen te kunnen leven, met elkaar en met je hond.

 

 

Groetjes Loeki

Overige Blogs

 

 

 

 

 

m5
facebook

Facebook pagina

Copyright © 2012 - 2015