Hoezo heb je een cocker?

by Loeki Bobbe

 

 

 

 

 

 

 

 

placeholderHondentaal deel 1
03-08-2014

Honden zijn geweldig goed in het aangeven als er iets mis gaat bij ze, toch iets om goed rekening mee te houden, zeker als je een cocker hebt.

In eerste instantie denk je, wat zit die hond nou raar te doen en te zeuren, hou daar eens mee op. Je kan dan gaan denken, wat een vervelende hond is dat, je wordt wat kortaf, gaat even wat aan het appèl en de discipline werken om er vervolgens achter te komen dat daar het probleempje even niet zit. Je hond is aan het proberen je iets duidelijk te maken.

Dan word het puzzelen en denken. En uitzoeken wat je cocker je nu toch wil vertellen. Dit is een goed voorbeeld van hoe iets kan verlopen vind ik.

In het weekend is Martin (mijn man) thuis de hele dag. Vroeger toen Buck roedelhond was, had hij daar geen weet van eigenlijk, hij was altijd bij mij in de buurt omdat Martin en Reno samen wat extra’s hadden en Buck er toch niet aan te pas kwam Reno was nummer 2 in de roedel en dus hield Buck dan afstand omdat hij op de laagste plaats stond. Dus of Mart nu wel of niet thuis was, het maakte voor Buck geen verschil, hij was toch altijd bij mij in de buurt. En liet Martin over aan Dax en Reno.

Als solo hond ontdekt Buck Martin voor het eerst als iemand waar je zomaar naast kan gaan zitten zonder op je roedelgenoten te letten en begint hem ook als baas te zien. Buck is wel een eenmans cocker maar ziet Mart nu toch wel met een andere blik en een ander gevoel en heeft inmiddels toch een sterkere band met hem gekregen na de dood van de andere twee.

Op zaterdag ga ik de weekboodschappen doen en zijn Mart en Buck samen thuis, dan heeft Buck het moeilijk volgens Mart. Hij ligt dan te wachten voor de deur nog steeds ( deed dat ook altijd als roedel Buck ) maar dat is nu iets anders. Buck word nerveus, want eigenlijk wil hij zich tegenwoordig ook wel op Martin richten. Die ontwikkeling speelt nu heel sterk en het is aan Martin om daar samen met Buck zijn weg in te vinden.

De rest van het weekend zijn we samen in huis, maar vaak ieder in zijn eigen ruimte en soms samen in dezelfde.

Buck als roedelhond was gewoon altijd bij mij op die momenten en Dax verdeelde zichzelf als de blijde hond die hij was gewoon tussen Mart en mij, Reno was altijd bij Mart in de buurt, die twee waren heel close.

Nu heeft Buck dus het rijk alleen en kan kiezen bij wie hij wil zijn zonder rekening te moeten houden met de anderen. En daar had hij moeite mee.

Als ik boven was en Mart beneden of omgekeerd dan ging ie precies in het midden zitten, onderaan de trap zodat hij Mart in de gaten kon houden en mij.

Dat ging soms gepaard met piepen en kreunen wat drentelen in de gang, geen rust kunnen vinden en af en toe kwam er een huil aan te pas. Het lijf helemaal gespannen en de staart wat laag en geslagen

Het heeft lang geduurd voor we uitgepuzzeld hadden wat er nu aan de hand was met hem en waarom hij zo zat te piepen en kreunen en al die andere dingen die hij liet zien.

Nu zijn we erachter, Buck heeft het dan moeilijk en weet niet bij wie te gaan liggen als hij het zelf moet beslissen.

Omdat het toch een echte 1 baas cocker is hebben we besloten dat ik Buck steeds meeneem naar waar ik naartoe ga in huis en dat werkt, hij wordt er rustig van als het voor hem geregeld word. Ik maak de keuze dus voor hem nu.

Op de momenten dat Mart en ik samen zijn in een ruimte gaat Buck dan bij Mart liggen uit zichzelf, als ik maar in het zicht ben dan is het goed en krijgt Mart zijn knuffels en aandacht.

Dachten we hem in het begin van zijn solo leven een plezier te doen en hem zelf te laten kiezen bij wie hij wilde zijn, dat was voor hem dus niet de juiste manier. Hij werd er onrustig van. Nu lossen we het dus maar op deze manier op en ik merk dat dat voor Buck werkt.

Dat gepiep en gekreun gedrentel en gehuil onder aan de trap kan je zien als lastig en vervelend gedrag en je er aan ergeren.

Je kan het ook zien als een signaal van je hond die iets probeert duidelijk te maken in zijn eigen taal en proberen uit te vinden wat hij nu precies bedoeld.

 

Bazil van Maudy

Ja ik heb de bal... en nu?

Chester van Sary

Zit ik zo goed?

Cooper van Barbara

Ben ik in beeld?

Fellow van Lydia

Ik heb niets gedaan hoor

Foche van Maudy

"duurt het nog lang?"

Sjeng van Marion

Ssstttt ik zit tv te kijken.

Tintin van Anouchka

Ben ik nou niet lief voor een koekje

 

 

Honden worden onderschat als het gaat om hun belevingswereld. De hond kijkt, schat in en denkt en probeert via zijn eigen taal aan ons duidelijk te maken wat er aan de hand is. Wat vervelend gedrag lijkt te zijn, kan juist een poging zijn om ons iets duidelijk te maken. Maar dan moeten we wel willen luisteren en om dat te kunnen moeten we het feit dat de hond heel duidelijk zijn eigen taal heeft om ons iets duidelijk te maken accepteren.

Mensen begrijpen wel dat iemand die Russisch spreekt het Nederlands niet verstaat bv en als we met elkaar moeten leven gaan we op cursus om de ander zijn taal te leren. Leven we met een hond dan kunnen we toch best ook moeite doen om zijn taal zoveel mogelijk te leren, het maakt het samenleven zo’n stuk makkelijker als je elkaar begrijpt.

Niet alleen de algemene taal van de hond, maar ook zijn eigen kleine persoonlijke invullingen. Het Esperanto, een taal die ooit ontwikkeld is als wereld taal zodat iedereen op aarde met elkaar zou kunnen praten zonder taalgrens heeft nooit echt succes gehad. Veel talen worden er gebruikt op deze wereld omdat ieder volk graag zijn eigen identiteit houdt.

Zo zou je ook naar de hondentaal kunnen kijken. Er is een universele, maar ook nog een individuele en als we samen leven met honden is het dan niet onze plicht om beide talen zo goed mogelijk te leren spreken. Baas en hond kunnen dan zo’n veel mooier leven hebben samen.

 

 

Groetjes Loeki

Overige Blogs

 

 

 

 

 

m5
facebook

Facebook pagina

Copyright © 2012 - 2015