Hoezo heb je een cocker?

by Loeki Bobbe

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoofdstukken

1. HOEZO IS EEN COCKER EEN JACHTHOND?

2. HOEZO IS EEN COCKER EEN IDEALE GEZINSHOND?

3. DE GEMIDDELDE COCKER

4. DE PRIKKELGEVOELIGE COCKER

5. DE 1 BAAS COCKER

6. DE IMPULSIEVE COCKER

7. DE FLEGMATIEKE COCKER

8. DE WERK COCKER

9. COMBINATIE VAN TYPES

10 TABOR

11. HARD OF ZACHT IN DE BEK

12.BUCK DE OUDE MAN

13. COMING SOON

DSC4272HOEZO IS EEN COCKER EEN IDEALE GEZINSHOND?

Hoofdstuk 2

Tja, de cocker ziet eruit als een zachte lieve hond, zijn uiterlijk vraagt om aaien, knuffels en nog meer aaien.

Veel cockers hebben een gematigd en zacht karakter en vinden alles eigenlijk wel best. Inderdaad de ideale gezinshond die past bij een actief gezin, als hij maar voldoende geestelijke en lichamelijke uitdaging krijgt en als volwaardig gezinslid gezien wordt.

Niets is zo naar voor een cocker als de hele dag alleen moeten zitten en het leven aan zich voor zien trekken en daarvan buitengesloten worden.

Hij moet betrokken worden bij het gezinsgebeuren want emotioneel is de cocker altijd gericht op de baas en gezin. Hij pakt hun emoties op als geen enkel ander ras dat ik tegengekomen ben.

Gaat het niet goed met iemand uit het gezin, dan zal de cocker daar altijd op reageren, hoe zich dat uit heeft dan weer met zijn of haar specifieke karakter te maken.

De gematigde cocker zal veel aandacht gaan vragen, regelmatig wat druk doen en wat nerveus zijn of je de hele dag scherp in de gaten houden en niet van je voeten wijken. Gezinsruzies, spanningen door ziekte of andere narigheid, veranderingen in gezins samenstellingen, verhuizing etc. Alles heeft een weerslag op de cocker, hij pakt dat op en reageert ernaar

De schuchtere en voorzichtige, ingetogen cocker zal zich van tumult in huis, veel drukte of spanningen angstig gaan voelen, weet niet hoe te reageren heeft het gevoel dat de basis van zijn bestaan verdwenen is en trekt zich terug om maar even uit het hele gebeuren te stappen. Dit is in wezen onopvallend gedrag, hij lijkt heel braaf en rustig maar kan wat tics gaan ontwikkelen die zich later via een andere weg kunnen gaan uiten.

De felle extroverte cocker zal erop gaan reageren door te grommen, de zaken willen regelen, kan zelfs wat bijterig worden, puur doordat hij of zij op zijn honds de zaken wil gaan verbeteren, hij heeft de neiging zijn baas in het gezin te gaan verdedigen tegen de rest van de gezinsleden omdat hij vanuit zijn karakter orde in de zaak wil scheppen en het door hem of haar uitverkoren gezinslid beschermen en ze uit de buurt te houden

De open en lieve feest cocker die graag met alle wezens op deze aarde vriendjes wil worden en blijven, zal overdreven druk en speels worden en ondeugende streken uit gaan halen, omdat hij vanuit zijn karakter blijheid wil overdragen naar de rest van het gezin, de narigheid wegspelen en actief bezig met dolle fratsen en kuren om de zaak weer rustig te krijgen en positief voor hem of haar.

Kortom het ligt er maar helemaal aan wat voor karakter je cocker heeft als gezinshond en het is altijd even afwachten hoe dat zich gaat ontwikkelen.

Het is natuurlijk wel de bedoeling dat meteen bij binnenkomst van de pup of de herplaatser de opvoeding begint en de regels gesteld worden.

Daar je nog niet kan weten of weet wat voor karakter je tegenover je krijgt is het misschien goed je eens in de wereld van die cocker te verplaatsen en je gezin eens door zijn of haar ogen te bekijken. Want  de cocker mag dan een goede gezinshond genoemd worden maar wat voor gezin heb je, daar zitten net zoveel verschillen in als in de karakter van de cocker.DSC3892

Begrijp je niet hoe je hond het gezin ziet en ervaart dan kan je al snel voor verrassingen komen te staan die soms niet echt prettig zijn.

We kennen allemaal de kreten hond bijt kind, hond gromt naar kind en denk nooit dat een cocker dat niet in zich heeft, sommige niet, anderen weer wel en je kan daar maar beter voorzorgen voor nemen. 

Ik zet er even een paar op een rijtje: 

Je cocker moet een eigen vaste ligplaats hebben die hij van zichzelf kan noemen, waar hij zich terug kan trekken als het hem allemaal wat teveel wordt. Dat kan een open bench zijn maar ook een lekkere mand of een kussen. Ook heel handig als je hem leert op zijn plaats te gaan als je hem even niet kunt gebruiken. Wat voor vaste plaats het ook is.

Wel een waarschuwing, misbruik de bench niet als opbergplaats voor een cocker, dan doe je hem of haar te kort en gaat er een stuk opvoeding verloren waar je later spijt van kan krijgen. Ergens in het boek kom ik daar nog op terug.

Leer je kinderen als de hond daar ligt hem helemaal met rust te laten en hem te negeren, zorg ervoor dat ze nooit bij hem in de bench kruipen of bij haar in de mand gaan liggen of tegen hem aan als een kussen zijn vaste plaats is. Het ziet er lief uit, slapend kind en hond maar het kan zomaar helemaal verkeerd gaan dan omdat de hond dit soms niet begrijpt en zich bedreigt voelt omdat er iets op hem afkomt op een manier die hij of zij niet kan plaatsen of wakker schrikt uit een diepe slaap en primair reageert vanuit die schrik.

Ook het speelkleed van de baby is geen plek waar de hond zou mogen liggen, dat is de plek van de baby en als daar voor de hond onduidelijkheid over ontstaat door de opvoeding die hij of zij gekregen heeft dan kan hij dat kleed gaan verdedigen als zijn plaats, hij ziet dat als van hem en opnieuw een bijtrisico.

Realiseer je dat baby’s en peuters en heel jonge kinderen voor je cocker bedreigend over kunnen komen door hun motoriek en ongecontroleerdheid. Al wordt de cocker een goede gezinshond genoemd, het is niet zo dat hij daarom vanuit zichzelf begrijpt wat een kruipende baby is of een rennende en vliegende peuter. Jonge kinderen kunnen op een cocker bedreigend overkomen, zeker als ze op hem afkruipen of stormen en kunnen daar soms naar hun aard op reageren. Bijvoorbeeld door grommen of een snauw geven en soms een bijt beweging maken.

Kinderen kunnen daar dan weer van schrikken, zetten het op een brullen, ouders over hun toeren en hond krijgt de schuld en wordt onbetrouwbaar genoemd meteen, gaat in de heropvoeding en dan beginnen de problemen vaak pas goed. Hond snapt er vanuit zijn wereldbeeld helemaal niets meer van, wordt onzeker en gaat vanuit die onzekerheid dan weer naar gedrag vertonen enz.DSC2387

En daar is dan de kreet weer, cocker bijt baby, waarop iedereen meteen de hond de schuld geeft van fout gedrag, maar is het wel fout gedrag van de cocker uit, ik denk het niet.

Vaak ligt de fout in het geheel en een verkeerde sturing van de baas van de betreffende hond. Helaas krijgt de cocker dan onverdiend en onbegrepen een heel naar leven, moet met spoed herplaatst worden, asiel of andere baas zonder kinderen omdat men denkt dat hij of zij niet te vertrouwen is. Terwijl het eigenlijk een inschattingsfout van de baas is en het zich niet willen of kunnen verplaatsen in de wereld van zijn hond.

Heb je kleine kinderen in huis en een cocker, voedt dan ook je kinderen op met respect voor zijn of haar maatje, leer ze hem of haar met rust te laten als hij op zijn eigen plek ligt te slapen.

Er bestaan een aantal heel kritieke punten die je goed in de gaten moet houden.

Aai de cocker nooit onverwachts als hij ergens ligt, laat hem met rust.

Als je wil aaien en knuffelen, roep hem dan naar je toe, hij moet naar jou toekomen voor contact of een aai, dring het hem nooit op. Cockers zijn geen knuffels die je zomaar kan pakken en mee aan de gang gaan. Daar liggen de speelgoed winkels vol mee en als je iets zoekt om zomaar te pakken en mee te knuffelen kan je beter daar even gaan kijken.

Dieren mogen niet behandeld worden als dingen die er voor ons zijn om mee te doen wat we willen op het moment dat we dat willen. Dus ook een cocker niet.

Een cocker is een levend wezen met recht op de behandeling die hij of zij nodig heeft, dat is met rust gelaten worden als hij ligt te soezen op slapen.

Slaap is heilig in de hondenwereld en honden onderling zullen elkaar nooit storen daarin, goed om dat als baas en familie ook niet te doen, dan is er onderling begrip.

Een ander punt in een druk gezin is speelgoed. Hond en kind horen respect te leren hebben voor elkaars speelgoed en mogen dat nooit delen, juist voor cockers is dit een belangrijk punt.
Wat van de hond is is van de hond en wat van het kind is is van het kind. Daar is de baas, de volwassen persoon in het geheel verantwoordelijk voor, om dat goed te regelen

Een cocker hoort om zich prettig en niet bedreigd te voelen rustig te kunnen eten uit een bak die van hem is zonder gestoord te worden door aaiende bazen en kinderen, hij kan daar nerveus van worden en zijn eten verdedigen, terecht, gezien vanuit de hondentaal, vaak vertaald als baknijd. Dat is een wel zeer misplaatste term voor natuurlijk honden gedrag. Honden horen ongestoord in rust te kunnen eten, daarom is een rustige plek waar geen mensen de hele tijd maar langslopen de beste optie voor de voerbak.

Eten is niet alleen bedoeld om zichzelf te voeden, eten is ook een onderdeel van de hondentaal, er zijn daar bepaalde codes in en 1 daarvan is, eten wat je gekregen hebt van de leider is van jou en dat mag je in alle rust zonder storingen opeten.

Eten, honden en kinderen is toch ook iets om op te letten, het koekje van het kind is het koekje van het kind en dat mag de hond nooit hebben of afpakken, maar het kind mag de hond er nooit mee plagen, vaak zie je zoiets gebeuren, kind houd de hond koekje voor en als die het wil pakken dan trekt het kind het gauw weg.

In eerste instantie is dat hondje plagen maar ook heel gevaarlijk, de hond zou daar weleens op zijn eigen manier op kunnen reageren, sneller toehappen en het kind per ongeluk bijten zonder dat het zijn of haar bedoeling is.

Dan heb je het weer, hond bijt kind, maar dat is natuurlijk niet terecht.

Die paar kleine dingen die makkelijk uitvoerbaar zijn kunnen heel veel narigheid voorkomen in een gezin.

Niet alleen de hond moet zich aanpassen aan het gezin, maar het gezin moet zich goed realiseren dat het zich ook aan moet passen aan de hond.IMG1849

Honden moeten zich bovenmatig aanpassen aan ons mensen leven, ik denk dat wij hetzelfde zouden moeten doen naar de hond toe om als gezin met hond goed te functioneren.

Dat zachte en lieve aaibare mooie uiterlijk van de cocker kan soms verwarring geven en mensen laten denken dat het een lief knuffeltje is, vaak is dat zo maar soms zit er een echte stevig of angstige hond onder die van zich laat spreken als er dingen zijn die hem of haar verwarren.

Ik hoor heel vaak de opmerking, een cocker mag nooit grommen naar een kind en zeker nooit bijten, het woordje nooit zit me dwars, want achter het grommen en bijten zit een heel verhaal en zeggen dat een cocker dat nooit mag doen, is onterecht .

Een cocker is een hond en honden hebben emoties en eigen taal. Grommen ze dan geven ze aan dat ze niet weten wat te doen of in het nauw zitten, straf je ze daarvoor, dan kan je een akelige situatie krijgen.

Gromt of snauwt je cocker, dan vertelt hij iets en het is aan de baas om daar iets mee te doen en niet de cocker tot onbetrouwbaar te bestempelen.

Als laatste wil ik nog even wijzen op het feit dat de cocker van nature een werkhond is, zoals beschreven in hoofdstuk 1 en dat is ie ook als hij in een gezin woont. Let er goed op dat in de hectiek van elke dag die er bij veel gezinnen speelt de hond toch die werklust kwijt kan.

Zorg ervoor dat hij geestelijk en lichamelijk aan zijn trekken komt , door veel met hem of haar op pad te gaan om zijn lichamelijke energie kwijt te kunnen en zorg voor voldoende geestelijke uitdaging, want als een cocker niet kan leven naar zijn werkaard , dan kan hij of zij wat rare trekken van frustratie en teveel energie over hebben gaan vertonen.

Hoe druk je gezin ook is, maak tijd voor je cocker en geef hem de aandacht en tijd die hij nodig heeft.

  Groetjes Loeki

 

 

 

 

 

m12
m15

Facebook pagina

Copyright © 2012 - 2015