Hoezo heb je een cocker?

by Loeki Bobbe

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoofdstukken

1. HOEZO IS EEN COCKER EEN JACHTHOND?

2. HOEZO IS EEN COCKER EEN IDEALE GEZINSHOND?

3. DE GEMIDDELDE COCKER

4. DE PRIKKELGEVOELIGE COCKER

5. DE 1 BAAS COCKER

6. DE IMPULSIEVE COCKER

7. DE FLEGMATIEKE COCKER

8. DE WERK COCKER

9. COMBINATIE VAN TYPES

10 TABOR

11. HARD OF ZACHT IN DE BEK

12.BUCK DE OUDE MAN

13. COMING SOON

brittprofiel5DE GEMIDDELDE COCKER.

Hoofdstuk 3

Over de gemiddelde cocker staat voldoende in de voorlichtings boekjes en op het internet.
Dat is de cocker die het meest voorkomt.


Om dit type toch nog wat duidelijker naar voren te brengen heb ik de eigenaresse van Britt (een heel goed voorbeeld van de gemiddelde cocker) gevraagd een profiel van haar te schrijven.

Profiel Van Britt (geb. 2-4-2004):

Als pup:

Britt kwam bij ons als pupje van 8 weken en was nog nooit in huis geweest. Dus echt alles was nieuw, ieder geluid, alle geurtjes, het rammelen van een pan, de tv enz. De eerste dag durfde ze dan ook niet eens door de kamer te lopen, zo`n grote ruimte is dan wel heel eng. Ze liep alleen langs de muren of dicht tegen mijn been aangedrukt. Zodra ik ging zitten, lag ze op mijn voeten. Maar al snel wende ze aan alles en werd nieuwsgierig. Overal wilde ze bij kijken en onderzoeken. Zij bleek een open, ondernemend dametje te zijn. Altijd in voor een uitstapje, niet gauw bang en gek op mensen, echt een allemans vriend!

Ze had niet echt voorkeur voor 1 baas, met alle gezinsleden had ze gelijk een band en het maakte haar niet uit wie met haar aan de wandel ging, dat was met allemaal leuk!
Ook iedere hond moest even begroet worden en ook was ze best in voor een stoeipartijtje met een hond, klein èn groot. Ze stelde zich altiBritt5profiel1jd eerst onderdanig op, ging direct op haar rug en tastte even de bui en aard van de andere hond. Voelde het goed, begon ze met uitdagen en spelen.
Britt leerde snel, bleek een slimme tante, als ze er maar zin in had. Ze bleek wel af en toe oost Indisch doof zijn, hoor. Snuffelen tijdens de puppy cursus was toch ook wel erg aantrekkelijk, dus haar aandacht vragen en even vasthouden was onze uitdaging. 
Britt was best een makkelijke pup, heeft zelden iets gesloopt en was zo ontzettend vrolijk en speels. Bovendien altijd in voor een knuffel, echt een heerlijke pup!

Het enige moeilijke wat ze had, was dat ze echt alles van straat oppakte, eetbare dingen, maar ook niet eetbare dingen: papieren zakdoekjes, plastic, peuken, verpakkingsmateriaal, echt alles.

Daar moesten we hard mee aan de gang, ook voor haar eigen veiligheid natuurlijk. Dat heeft wel wat training nodig gehad, maar ging gelukkig steeds beter.

Ze bleek van nature een echte apporteerder te zijn, heerlijk vond ze dat om te doen en ze kon er geen genoeg van krijgen. Dat vrolijke blije koppie, als ze de bal terug kwam brengen, een lust voor het oog!

Als puber:

Britt was niet echt een moeilijke puber, maar ging ons toch wel wat uitproberen. Even testen waar de grenzen nu precies lagen. Ze had ineens bedacht dat, als de baas roept, je echt niet meteen hoeft te komen. Welnee, eerst even verder snuffelen of toch nog even de andere kant oplopen, of gewoon doen alsof je het niet hoort. Dat moest dus wel even aangepakt worden. We zijn toen gaan trainen aan de lange lijn. Veel gewerkt aan het commando: HIER! En ook het apporteren deden we aan de lange lijn.brittprofiel3

De commando`s leken ineens niet begrepen te worden of ze die nog nooit geleerd had. Dus lekker veel appel oefeningen werden er gedaan, verdeeld over de dag, even de touwtjes aantrekken en laten weten wie de baas is.

En dat werkte goed, na een poosje konden we haar weer met een gerust hart los laten lopen en luisterde ze weer goed.

In die tijd ontdekte ze ook het water en ze bleek een echte waterrat te zijn. Ze was eigenlijk gelijk aardig watervrij en genoot er van, vooral met warme dagen, dan was ze constant in de zee te vinden! Al snel kreeg ze door hoe ze moest zwemmen en dat werd gelijk en vaak uitgeprobeerd.

Maar ook tijdens bv boswandelingen wist ze iedere modderpoel te vinden, om er dan stevig door heen te stampen of soms zelfs lekker even in te gaan liggen!

Ze groeide uit tot een stabiele lieve cocker, vond ieder mens en iedere andere hond leuk, wilde met iedereen vriendjes zijn en hield niet van conflicten, die ging ze dan ook nooit aan.

Binnen was ze een rustige hond, buiten kwam ze in actie en behoorlijk ook. Ze hield van wandelen, apporteren, zoekspelletjes doen, stoeien en gek doen en wilde graag overal mee naar toe. Ieder uitstapje vond ze leuk, zo lang ze maar mee mocht was het goed.

Als volwassen hond:

Rond haar 2e verjaardag was ze inmiddels echt een rustige hond geworden in huis, minder speels ook. Ze lag dan ook veel wat tevreden om zich heen te kijken, werd echt een volwassen, beschouwende cocker. Wij vonden haar soms wel heel erg rustig.

Dat veranderde toen er een 2e cockertje bijkwam. Ze werd weer veel actiever en vrolijker in huis, dat heeft haar toch wel veranderd in positieve zin.

Ze bleek een goede hulp bij de opvoeding van die kleine dondersteen die erbij gekomen was. Er werd ook heel veel gespeeld en ze werden dikke maatjes. Britt heeft echt nooit moeite ermee gehad, op wat voor manier dan ook, dat er een hondje bij gekomen is.

Ze vond het allemaal prima en gezellig vanaf de eerste minuut.

Britt is als volwassen hond nog steeds heel makkelijk. Ze gaat graag mee op stap of op visite, vindt alles leuk, is eigenlijk nergens echt bang voor en geniet van aandacht, wil graag aangehaald worden, ook door vreemden. Ze kan het bijna met iedere hond goed vinden en gaat nooit de strijd aan met een andere hond. Ze is altijd vrolijk, innemend en blij, een levensgenieter, die ieders hart weet te stelen.

Ze vindt werken met de baas heel leuk: apporteren, speuren en puzzelen, allemaal activiteiten die ze graag doet. En zwemmen en apporteren uit het water , daar is ze altijd voor te vinden!brittprofiel4

Als oudere hond:

Britt is wel aan het veranderen, nu ze wat ouder wordt. Ze vindt lang niet alle honden meer leuk, is soms wat angstig voor grote honden. Mensen daarentegen, die blijven leuk, alleen hoeven ze haar niet altijd meer gelijk te aaien. Daar heeft ze echt niet altijd zin in.

Soms kan ze ook wel wat drammerig zijn en probeert dan haar zin door te drijven. Dus daar zijn we nu even druk mee aan de gang, het is niet de bedoeling dat zij de baas wordt natuurlijk. Ze heeft soms ook wat moeite haar emoties onder controle te houden bij leuke en spannende dingen: als er bv bezoek komt, of als we met z`n allen op stap gaan. Ze gaat dan van puur enthousiasme enorm hard blaffen en is niet te stoppen. Dat is echt nieuw, heeft ze vroeger echt nooit gedaan.

Ze trekt steeds meer naar haar twee baasjes toe, is aanhankelijker geworden en de baasjes worden overal door het huis heen gevolgd. Zodra je gaat zitten, wil ze graag op je voeten liggen of in ieder geval dicht in de buurt, lekker veilig en vertrouwd.

Maar ze blijft een hele fijne cockerdame, die nog steeds graag mee gaat en enthousiast werkt met de baas.

Ze is nog steeds dol op puzzelen, speuren, zoekspelletjes, zwemmen, apporteren en kuilen graven en staat enthousiast bij de deur zodra ze merkt dat er gewandeld gaat worden. We merken wel dat ze eerder moe wordt van alles en langer nodig heeft om weer uit te rusten, dus passen we de tijd dat we bezig zijn met haar aan.

Ook kan ze heerlijk zitten of liggen soezen met een dromerige blik, of beschouwend alles om zich heen in zich op nemen, gewoon genieten van wat anderen aan het doen zijn.

Het is en blijft een heerlijke cocker, een echte levensgenieter, een maatje voor het leven

Aan dit profiel is eigenlijk niets meer toe te voegen, de beschrijving van haar eigenaresse zegt meer dan genoeg.

Wel nog even een paar opmerkingen.

Uit het profiel blijkt dat Britt opgegroeid is in een kennel en ik ben heel blij, dat juist Britt duidelijk laat zien, dat een pup die zijn eerste weken in een kennel opgroeit geen achterstand heeft, maar zich eenmaal bij de eigenaar net zo goed ontwikkelt als een pup die bij de fokker in huis opgegroeid is.

Wat ook uit het profiel blijkt is dat de zin die in de vele voorlichtingsteksten staat, de cocker moet zijn energie kwijt kunnen , iets meer inhoud dan grote wandelingen maken.

Je cocker zijn gang maar een beetje laten gaan buiten en hem rond laten razen is niet helemaal de lading dekkend.

Zoals beschreven in het profiel moet er ook een samenwerking zijn tussen baas en hond om ook de geestelijke kant en de genen tot zijn recht te laten komen.

Alleen maar stevig rond razen is echt niet voldoende voor een cocker.

Britt blijkt een allround cocker te zijn. Dat houd in, dat ze van nature apporteert en dat leuk vindt. Andere gemiddelde cockers hebben dat soms niet in zich en dan is het zaak om andere vormen van samenwerken in de grote wandelingen te gaan verwerken.

Dat kan zoeken, speuren, lijnwerk, zijn, als het maar iets is wat ze samen met de baas kunnen doen. Ook vrije behendigheid met gebruikmaking van alles wat zich in de stad of in de natuur bevindt om omheen te lopen, op te springen, onderdoor te kruipen etc is een prima manier om met je cocker tijdens de wandelingen samen te werken.

Ook puzzelen met je cocker voldoet aan de behoefte van hem of haar wat dat samenwerken betreft, dat natuurlijk niet tijdens de wandelingen maar gewoon thuis, de ideale manier om het samenwerken met je cocker te beoefenen. Zoekspelletjes en ander hersenwerk in huis is eigenlijk iets wat elke cocker aangeboden zou moeten worden.

Lang hoeft het allemaal niet te duren, het vraagt niet al teveel van je tijd. Geestelijke inspanning die een kwartier duurt of het nu puzzelen is of iets anders waarbij je cocker moet denken en zijn genen gebruiken is eigenlijk gewoon perfect. Langer is per keer niet eens nodig, een kwartier is al inspannend genoeg voor een volwassen cocker, bij jongere honden kan je het beter langzaam opbouwen zodat je ze niet overbelast.

Dit zou je een aantal keren per dag kunnen doen om het gevoel van samen met de baas bezig te zijn bij je cocker te versterken en daardoor de band die jullie samen hebben. Het maakt hem of haar tevreden en moe, heel handig ook om zoiets te doen vlak voor hij of zij even alleen moet blijven, er zit dan veel vermoeidheid in het lijf en het koppie en dat maakt slaperig en tevreden, dat kan mee helpen om het alleen zijn niet al te moeilijk te vinden .

In het profiel van Britt staat het snuffelen tijdens puppy cursus, iets wat veel cocker bezitters bekend voor zal komen en niet alleen op de puppy cursus maar ook bij latere lessen op de hondenschool als je daar naar toe gaat.

De cocker neus gaat op de grond en zal altijd op de grond blijven gaan, dat zit in de genen.
Veel instructeurs en instructrices die bij zo’n school werken hebben daarom wel wat problemen met de cocker, ze noemen ze vaak dwars en hardleers.

Ik vind dat absoluut niet terecht, een cocker is een hond die gefokt is om met zijn neus op de grond te werken en dus doet ie dat. Daar is niets dwars aan, maar dat is gewoon volkomen natuurlijk gedrag. Je kan best af en toe van hem of haar vragen even netjes bij de les te blijven, maar ga niet van hem eisen dat het nooit meer gebeurd, daar kan je een cocker behoorlijk mee tekort doen en jullie band zal door deze eis niet verbeteren.

Dat Britt rond haar 2 jaar rustig werd in huis, wat beschouwend werd en opleefde toen er een tweede cockertje bij kwam, komt vaak voor.

Dat ze de pup meteen accepteerde ligt voor een deel aan haar gemiddelde karakter. Maar dat dit meteen zo goed gaat is niet standaard, er zijn erbij die het helemaal niet zien zitten en zeker niet als het pupje of de nieuw bijgekomen hond van een karakter soort is die niet goed combineert met een cocker als Britt.

Ook moet je altijd nog even afwachten of de tweede hond erbij wel als leuk ervaren wordt. Bij Britt was dat wel het geval, maar niet altijd is dit meteen een succes. Dat hangt van veel factoren af en ga je als baas een tweede of derde of vierde erbij nemen, dan moet je dat altijd secuur en voorzichtig begeleiden. Doe je dat niet, maak je als baas fouten in de begeleiding dan kan het ook met cocker als Britt verkeerd gaan. De asiels zitten vol met tweede en derde en vierde cockers, die nadat het fout gegaan is, een nieuw huis zoeken. Neem ook als je een cocker als Britt hebt, dit niet te makkelijk op en zorg dat je voorbereid bent om ermee aan de slag te gaan.

Gaat het van een leien dakje dan heb je geluk gehad, moet je her en der even wat bijsturen, dan ben je in ieder geval voorbereid en ook dan kan het uiteindelijk een prima stel worden waar je wel even voor en mee moet werken.

Wat de opvoedingsrichting betreft die je op een gemiddelde cocker wil gaan toepassen, mijn ervaring zegt dat de deze cocker eigenlijk heel goed reageert op alle richtingen en stromingen die er in de hondenopvoeding bestaan .Of het nu de richting is die de laatste jaren gebruikt wordt is, of de stijl van opvoeden uit het verleden, in het geval van dit type cocker heb je echt de vrijheid om een richting te kiezen die het meest bij jezelf als baas past. Dat is niet bij elke cocker het geval, maar bij dit type valt alles eigenlijk altijd wel goed.

Blijft wel altijd het feit, werkt een bepaalde opvoeding niet zoals je zou willen, zoek dan eens een andere benadering en kijk of je vanuit die optiek je hond het beter kan laten doen.

Met een gemiddelde cocker kan je veel kanten uit zonder schade aan te richten, maar blijf openstaan voor verbetering als iets niet helemaal goed uitpakt en wees niet bang eens verder te kijken naar andere richtingen van opvoeden.

  Groetjes Loeki

 

 

 

 

 

m12
m15

Facebook pagina

Copyright © 2012 - 2015