Hoezo heb je een cocker?

by Loeki Bobbe

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoofdstukken

1. HOEZO IS EEN COCKER EEN JACHTHOND?

2. HOEZO IS EEN COCKER EEN IDEALE GEZINSHOND?

3. DE GEMIDDELDE COCKER

4. DE PRIKKELGEVOELIGE COCKER

5. DE 1 BAAS COCKER

6. DE IMPULSIEVE COCKER

7. DE FLEGMATIEKE COCKER

8. DE WERK COCKER

9. COMBINATIE VAN TYPES

10 TABOR

11. HARD OF ZACHT IN DE BEK

12.BUCK DE OUDE MAN

13. COMING SOON

BuffelslapenDE PRIKKELGEVOELIGE COCKER.

Hoofdstuk 4

Hij of zij is een uniek soort cocker maar langzaam maar zeker iets minder uniek aan het worden.

Ik kwam ze vroeger af en toe tegen in mijn werk en heb er zelf ook mee mogen leven.

Ik kom ze de laatste jaren steeds vaker tegen en meestal toch wel bij de een-kleuren. Ik zeg niet dat ze niet voorkomen bij de meerkleuren maar de een-kleur laat dit karakter toch wel het meest zien.

Als pup is hij nog niet te onderscheiden in het nest, pas bij een maand of 6 zijn de eerste verschijnselen van prikkelgevoeligheid redelijk goed te zien als je er oog voor hebt.

Hij of zij kan vaak geen rust vinden reageert op alles wat er op hem afkomt, vaak heel positief en daar zit dan net het probleem in het begin. Dat positieve reageren kan een verkeerd signaal afgeven aan de baas. Het lijkt gewoon een open en van het leven genietend jong cockertje.

Helaas heeft dit karakter geen rem op emoties die elke prikkel hem of haar geeft.

Dit type zal geen vermoeidheid voelen en dan toegeven aan die vermoeidheid en zelf rust nemen, maar heeft de neiging de hele dag maar door te gaan met reageren, door dat reageren weer prikkels op doen waar hij weer op moet reageren en dan ineens kan er een grom uit dat koppie komen en soms haalt ie ineens even uit als je hem gezellig even komt knuffelen.

Dan is hij overprikkelt, er kan niets meer bij, hij of zij is uitgeput van het reageren wil niet meer maar heeft het gevoel dat het toch moet als er aandacht aan hem besteed word. Hij of zij grauwt dan van zich af, soms zo onbeheerst dat het een beet word zonder dat het bedoeld is. Hij raakt dan zelf weer helemaal in de stress omdat ie gebeten heeft terwijl hij of zij dat helemaal niet wilde. Weer prikkels en nog meer prikkels vanuit zichzelf, de baas helemaal overstuur en de ellende tussen baas en hond is compleet.

Bij het kammen en borstelen gaat hij zich behoorlijk te buiten aan grommen en soms ook happen naar de borstel of kam. Zit daar dan je hand tussen dan heb je pech gehad en maak je kennis met zijn tanden.

Daar schrikt hij of zij dan zelf weer van wil het goedmaken en de prikkels gaan met hem of haar aan de haal. Elke borstel of kam streek wordt vaak afzonderlijk door hem gevoeld en hij of zij heeft de impuls daarop te moeten reageren.

Dat kan zich uiten in speelsheid maar na een tijdje raakt dit type zo overprikkeld dat het zijn eigen emoties niet meer kan volhouden en primair gaar reageren, namelijk van zich afbijten om weg te komen uit de situatie waarin die prikkels hem overweldigen en veel te veel worden.

Dit type zou dus eigenlijk dagelijks een heel kleine borstel en kam beurt moeten hebben en nooit echt lang op de tafel moeten staan. Ook het echte trimmen, dat lang duurt vaak, zou in gedeeltes gedaan moeten worden om de zaak zo hanteerbaar mogelijk te houden voor het dier. buffelwebsite

Eigenaren van dit soort cockers zouden eigenlijk zelf moeten leren trimmen en hun hond in etappes bijhouden, dat zou de hond en baas een hoop stress schelen

Hij of zij ligt naast je op de bank en zonder dat je er je bewust van bent geef je even een aai. Dat kan dan een grom geven en stop je niet gauw genoeg, dan kan uithalen naar je tot de mogelijkheden horen. Dat is geen dominantie, dat is geen valsheid, dat is de reactie van een hond die oververmoeid is van het leven omdat hij of zij dingen niet gewoon kan laten gaan maar altijd moet reageren.

Visite, drukte, hij registreert elke prikkel en draait daar helemaal dol op.

Hij of zij kan het niet meer overzien en raakt de weg kwijt op een nare manier.

Wordt hem dan nog verder contact opgedrongen of zijn er nog meer prikkels waar hij op moet reageren dan word het grommen een stukje erger en de neiging tot uitvallen, happen en bijten groter.

Ook weer als primaire reactie op het feit dat hij of zij overprikkeld is en emoties niet meer in de hand kan houden

En dan heb je rond het jaar een cocker die snel te boek staat als probleem hond, onbetrouwbaar, vals en gevaarlijk.

Is zo’n cocker je eerste cocker en heb je verder nog geen ervaring met het ras, dan kan je behoorlijk in de problemen komen.

Maar ook als je al eerder cockers gehad hebt en die waren van een ander type dan kan je er door overvallen worden

Deze cocker wordt niet genoemd in de rasbeschrijvingen die je overal leest, zowel bij de verenigingen en clubs word er niet over gepraat en ook de meeste fokkers noemen zo’n type cocker niet.

Tref je zo’n cocker dan ben je dus onvoorbereid, herkent de signalen niet en kan daar niet vroeg genoeg op inspelen. Veel mensen gaan dan bellen met de fokker en leggen het probleem uit. Antwoord is vaak wat onduidelijk en er wordt gesproken over stevig aanpakken, maar hoe doe je dat als je net je eerste cocker hebt of het nog nooit eerder hebt hoeven doen omdat je vorige cocker van een heel ander type was.

Veel mensen voelen zich falen, het zal wel aan hen liggen dat dit hondje niet het gedrag laat zien waar zo op gehoopt hadden.

De eigenaar kan dan bang gaan worden voor zijn of haar eigen hond en juist omdat het een cocker is, pakt die hond dat heel goed op en doet er vanuit zijn onbegrip nog een schepje bovenop.buffelwebsite1

Zo tussen anderhalf en twee jaar gaat het helemaal fout, er is voor het eerst echt gebeten door de hond, er is hulp gezocht bij een therapeut die er ook niets van snapt omdat dit type cocker nu eenmaal nooit ergens beschreven is. Officieel bestaat hij of zij dus niet

Dan komt daar nog het sociale probleem voor de baas bij, het type wordt niet erkend en men heeft het er ook liever niet over, dus heeft de baas de hond verpest, is dan meteen maar de mening van bazen van rasgenoten die een ander karakter type hebben en dit van hun hond helemaal niet kennen. Of en dat is nog veel dramatischer er wordt maar meteen een advies van euthanasie gegeven omdat er wel iets mis zal zijn in de hersenen van de hond

Helaas komt het regelmatig voor dat dit type cocker in het asiel terecht komt omdat de baas het niet meer weet, weer herplaatst word bij iemand anders die het ook al snel opgeeft en regelmatig verliest deze cocker veel te vroeg zijn leven op de tafel van de dierenarts omdat niemand het meer met hem aandurft.

Dit is natuurlijk hartverscheurend en zeker omdat het helemaal niet hoeft.

Dit type cocker heeft baat bij een heel ouderwetse aanpak die heel duidelijke grenzen aangeeft en een baas die er voor zorgt dat de overprikkeling tot het minimum beperkt blijft door een strakke hand, de cocker niet te behandelen als knuffelhond en zijn of haar grenzen respecteert en er voor zorgt dat de hond gedwongen rust neemt en een plaats heeft waar hij of zijn ongestoord tot zichzelf kan komen..

Vroeger werd deze cocker als een stevig type gezien waar je fors mee moet werken en je als leider opstellen en bijna als een generaal gaf je de hond zijn rust en hield zijn grenzen goed in de gaten en hield hem soms fysiek even in bedwang als het allemaal teveel werd voor de hond.

Tegenwoordig word dat als barbaars gezien, de opvoeding moet positief zijn. Het goede gedrag belonen en het negatieve negeren. Dat werkt meestal niet voor dit type en daarom loopt deze cocker nu het risico om slecht terecht te komen, meer dan vroeger.

Ik heb de eigenaresse van Buffel, een prikkelgevoelige cocker gevraagd een profiel over hem te schrijven en haar eigen gevoel erbij.

Buffel

Als pup was Buffel een makkelijke hond, hij leerde snel, luisterde goed en had een vrij stabiel karakter. Hij paste zich gemakkelijk aan, aan omstandigheden in huis en was dan ook een tevreden hond. Dit veranderde toen hij wat ouder werd en in de puppy puberteit kwam. Buffel had de neiging om veel uit te proberen en ging dan bijvoorbeeld in het velletje van mijn arm hangen. Hierin was hij moeilijk te sturen. Toen deze periode over was heeft hij echter nooit meer de puber uitgehangen. Hij bleef een stabiele hond, met een rustig karakter en was nog steeds zo leergierig als altijd. Tot dusver was er niks bijzonders aan Buffel te ontdekken.

Dit veranderde toen hij met een aantal vervelende kwaaltjes bij de dierenarts was geweest en deze behandeld moesten worden thuis. Zo heeft hij twee keer een grasaar in zijn poot gehad waardoor zijn poot geweekt moest worden, ook is hij voor huidontstekingen behandeld. Sinds die tijd is Buffel veranderd. Hij werd enorm gefixeerd op aanrakingen, in het begin kon ik niet eens naar zijn poot kijken of hij begon al te grommen.

Na veel gesprekken met mijn hondencoach ben ik er nu achter dat Buffel snel overprikkeld raakt en in principe een blijf-van-mijn-lijf hond is. Het was een hele andere hond geworden dan waar ik voor gekozen had en dat was ontzettend moeilijk. Hij kan slecht tegen drukte en wordt dan moe en chagrijnig. Het komt dan ook nog regelmatig voor dat hij uitvalt bij een bepaalde aanraking. Hij bijt dan niet gericht maar het is net of hij je op dat moment wel op kan eten. Hier thuis houden we er rekening mee dat hij dan moe is maar ook hier is nog wel eens de twijfel wat er precies met hem aan de hand is. Je schrikt je rot als hij ineens met ontblootte tanden al grommend op je af komt. En dan zie je ineens hoe kwetsbaar een hond eigenlijk is en hoe kwetsbaar ze zich kunnen voelen. Zouden we hem op dat moment straffen dan bedreig je een al onzekere hond nog meer, waardoor het probleem erger wordt. Thuis is de regel dat hij met rust gelaten wordt en dat hij genegeerd wordt als hij moe of grommerig is.

Voor mij was het een behoorlijke omschakeling om een cocker als Buffel te hebben. Mijn vorige hond was ook een cocker maar hij was in veel opzichten het tegenovergestelde als Buffel. Noppes, zo heette hij, was een grote goedzak die alles best vond. Mensen moesten uitgebreid besnuffeld en geknuffeld worden, thuis was hij ook altijd in een goede bui. Een ideale eerste gezinshond.

Na zijn overlijden is Buffel op ons pad gekomen en dat veranderde een heleboel. Als pup was hij dus heel gemakkelijk, maar dat veranderde na een tijd door oZogenaamdeBenchmstandigheden. Ik heb in een korte tijd veel moeten leren om Buffel hier zo goed mogelijk in te begeleiden. En niet alleen Buffel maar ook de mensen in de omgeving, wat voor mij de grootste uitdaging was. Met Buffels karakter kan ik prima omgaan, voor mij is het duidelijk te merken wanneer hij uit gaat vallen en wanneer hij zich op zijn gemak voelt, al heb ik ook momenten dat ik twijfel en even niet weet hoe ik het aan moet pakken. Voor andere mensen is dat echter niet het geval en daardoor ben ik veel tijd kwijt met uitleggen hoe Buffel in elkaar steekt, en ook mensen ervan te overtuigen dat het geen dominantie is, of agressiviteit, wat ontzettend vaak gedacht wordt. Dat is voor mij het grote nadeel van het hebben van een hond met een gebruiksaanwijzing. Veel mensen, of ze nu wel of geen verstand hebben van honden, hebben hun oordeel klaar over wat er precies gedaan moet worden aan de ‘agressie’ van Buffel.

Het was dus even van de koude kermis thuis komen, toen bleek dat ook dat leuke ras Cocker Spaniël niet alleen maar goedzakken zijn. Inmiddels durf ik te zeggen dat juist doordat Buffel anders is, onze band enorm is gegroeid. Hij weet dat hij bij mij veilig is en durft dan ook te ontspannen en voor mij is het de taak om hem te beschermen tegen onwetendheid van andere mensen. Zijn karakter heeft een positieve en een negatieve uitwerking. Dat hij overal vol overgave ingaat betekent dus ook dat hij veel energie steekt in het samenwerken met mij, in het speur- en zoekwerk, en dat maakt hem voor mij een ideale hond.

Het doet mij pijn als ik zie hoe snel honden verkeerd begrepen worden en ik ben ervan overtuigd dat er ontzettend veel honden zijn die door deze omstandigheden worden bestempeld als ‘vals’ en daardoor meerdere herplaatst worden of ingeslapen. Buffel heeft het geluk dat er thuis rekening wordt gehouden en dat hij geaccepteerd wordt zoals hij is. Een hond met een afwijking kan, als er op de juiste manier mee omgegaan wordt, net zo’n prachtige hond zijn als elke andere.

Gelukkig is niet alleen de eigenaresse van Buffel bereid geweest wat verder te zoeken, ik ken meer mensen die er gewoon mee aan de slag gegaan zijn. Gezocht hebben naar een methode die wel aansloeg bij hun hond en er hun leven opnieuw op ingericht hebben. Mensen die er van uit gaan dat als je kiest voor een hond je daar ook de verantwoordelijkheid voor hebt om hem een zo fijn mogelijk leven te geven. Mensen die niet meteen maar gaan dokteren omdat er medisch wel eens iets mis zou kunnen zijn, mensen die niet naar hun hond kijken als een tegenvallend product, maar zich realiseren dat de hond die ze hebben een eigen karakter heeft waar je mee om moet leren gaan.

Dat kan inhouden de regels die je hondenschool opstelt opnieuw bekijken, je verdiepen in verschillende benaderingen en bereid zijn om van het door jezelf geplande pad af te gaan.

Ik hoop echt voor die bazen, dat er eens wat meer geluisterd wordt naar ze, ze serieus genomen worden, maar ook de hond in zijn waarde gelaten.

Want ook de prikkelgevoelige cocker is een onderdeel van ons ras, misschien moet daar door fokkers en verenigingen en andere mensen die met ons ras bezig zijn iets meer openheid over gegeven worden en zou het misschien een idee zijn om als fokker eerlijk naar je eigen honden te kijken en van daaruit de bazen wat breder voor te lichten.

Dan kan de prikkelgevoelige cocker echt terecht gaat komen bij een baas die naar hem op zoek is en niet per ongeluk bij mensen die eigenlijk een ander karakter type zochten. Die uit gingen van de gemiddelde cocker en dachten zo’n hond te krijgen

Ik ben gek op dit prikkelgevoelige karakter en vindt ze altijd weer een uitdaging.

Daarom doet het me vaak extra zeer als deze zo geweldige cocker een akelig leven krijgt met veel herplaatsingen of een veel te vroege dood krijgt omdat hij of zij niet begrepen wordt door baas, hondenschool, therapeut of DA.

  Groetjes Loeki

 

 

 

 

 

m12
m15

Facebook pagina

Copyright © 2012 - 2015