Hoezo heb je een cocker?

by Loeki Bobbe

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoofdstukken

1. HOEZO IS EEN COCKER EEN JACHTHOND?

2. HOEZO IS EEN COCKER EEN IDEALE GEZINSHOND?

3. DE GEMIDDELDE COCKER

4. DE PRIKKELGEVOELIGE COCKER

5. DE 1 BAAS COCKER

6. DE IMPULSIEVE COCKER

7. DE FLEGMATIEKE COCKER

8. DE WERK COCKER

9. COMBINATIE VAN TYPES

10 TABOR

11. HARD OF ZACHT IN DE BEK

12.BUCK DE OUDE MAN

13. COMING SOON

item1DE FLEGMATIEKE COCKER.

Hoofdstuk 7

Mensen die een flegmatieke cocker hebben als eerste en enige hond, zullen regelmatig verbaasd staan als ze andere type cockers meemaken. Die zijn vaak drukker, actiever en meestal wel haantje de voorste bij dingen. De flegmatieke cocker is dat allemaal niet.

Dit type beschouwt en aanschouwt het leven en de wereld om zich heen zonder er meteen impulsief aan deel te nemen. Ik heb de term lui wel eens horen gebruiken en ik ben het daar helemaal niet mee eens. Ook de term dom komt weleens voorbij. Ook daar ben ik het niet mee eens, ik zou zelfs het tegenovergestelde willen zeggen. De flegmatieke cocker is vaak vreselijk intelligent maar gebruikt die intelligentie meestal anders dan men verwacht .

Ook zijn EQ (emotionele inteligentie) is over het algemeen nog hoger dan bij andere types.

Het lijkt of deze cocker geen energie heeft en altijd maar ligt, alles wel best vindt. Maar niets is minder waar. Hij ligt graag omdat hij de zaken dan kan overzien vanaf een vaste plek, kan inschatten en opletten hoe de interactie om hem of haar heen loopt zonder daar actief bij betrokken te worden omdat hij in ruststand ligt. Dit type hond vind je ook bij wilde en verwilderde roedels en die hebben echt een waarschuwingsfunctie, zij zijn degene die het eerst doorhebben dat er iets niet klopt in de roedel zelf of dat er indringers aankomen. De rest van de roedel houdt zich met andere belangrijke zaken bezig en zo vertrouwen ze op elkaars werk om samen veilig te blijven en voort te kunnen bestaan als roedel

Deze manier van in de wereld staan is zeker zo vermoeiend en intensief als doldriest overal op aflopen en een constante interactie hebben met je omgeving. Ongemerkt neem de flegmatieke cocker meer waar als de andere types en dat kan behoorlijk vermoeiend zijn.

Door zijn beschouwende aard heeft deze cocker zelden de neiging zich te laten gelden, uit te dagen of te kijken hoe hij zich kan profileren. Hij laat dat allemaal voorbijgaan, het boeit hem niet echt zolang het zijn bestaan niet bedreigt vind hij alles prima. Voor andere type cockers en honden wat moeilijk te begrijpen vaak

Het meeste speel en stoeigedrag van honden onderling en met het gezin of de bazen is toch het testen van dingen, je positie in de wereld en hoe dat het best te gebruiken. Zolang de signalen goed zijn zal een flegmatieke cocker zich zelden ergens mee bemoeien, heeft niet de neiging om zichzelf en de omgeving te testen Hij neemt wereld zoals die is zolang die wereld hem bevalt, vertrouwd is en veilig.

Ik heb Evelien de eigenaresse van Daan een flegmatieke cocker gevraagd hem eens te beschrijven.

Hier is haar verhaal.

De eerste keer dat wij Daan ontmoetten, was hij 6 weken. Hij was als enige over uit een nest van 6 (4 reutjes, 2 teefjes).
Het was een rustig nest, wel levendig, maar relaxed.

Daan was wat eigenwijs. Hij wilde maar uit 1 tepel drinken maar dat was een tepel waar geen voeding uit kwam. Na een paar dagen gevoerd te zijn had hij de smaak te pakken en nam hij ook genoegen met een andere tepel.

Wat opviel aan Daan was zijn kalmte én de meest vreemde standjes waarin hij kon slapen. Bij Daan hoorde je bijna als vanzelf reggae muziek.

Met 8 weken mocht hij mee naar huis. De ontmoeting met de al aanwezige, 2-jarige cocker Yulius, vond buiten plaats. Ze snuffelden aan elkaar en we gingen gezamenlijk naar binnen. Yulius verwelkomde Daan door 3 etensbrokjes voor hem neer te leggen.item2

Vanaf het begin klikte het tussen Yulius en Daan. Ze zijn elkaars tegenovergestelde. Yulius druk, Daan kalm en dat werkte goed.

Daan hing wel wat aan de oren van Yulius en die moest een paar dagen wennen, maar al heel snel lagen ze samen, Daan met zijn koppie op Yulius.

Behalve wat folders was Daan geen sloper. Knuffels e.d. waren (en zijn) alleen interessant om op te liggen.

Daan stelde zich erg afhankelijk van Yulius op. Hij liet hem de kastanjes uit het vuur halen wat erin resulteerde dat andere honden hem aanvielen. Hij toonde onzeker en was daardoor de klos. Eigenlijk is die situatie nog steeds zo. Yulius gaat voorop om de andere hond te screenen en Daan komt pas als de kust veilig is.

Daan bleef een dromer. Hij vond (en vindt) het heerlijk om lui te liggen en te slapen. Hem motiveren tot bv een spelletje is lastig. Puzzels vindt hij wel leuk, maar waarschijnlijk omdat hij daarvoor niet teveel hoeft te bewegen.

Wat ook opvallend was aan Daan is dat hij een ontzettende knuffel is. Waar je andere honden alles kan laten doen voor een brokje, doet Daan alles voor een knuffel.

Hij is nogal een pechvogel en heeft wat kwalen en ongelukjes gehad waarvoor hij naar de dierenarts moest. De onderzoeken waren niet altijd even prettig maar nog steeds staat hij te kwispelen voor de deur en kan de DA rekenen op een uitgebreide lebberpartij.

Hij is niet snel onder de indruk (zie het gedrag bij de DA), ook niet als hij iets doet wat niet mag en hij daarvoor een standje krijgt.

Op dat moment kijkt hij heel schuldbewust en probeert d.m.v. knuffels degene die het standje geeft weer te paaien maar zodra je je omdraait zal hij het weer doen.

Zo steelt hij nogal graag van de tafel. Hij ligt ogenschijnlijk te slapen, komt nergens aan maar op het moment dat wij even afgeleid zijn komt hij als een duveltje uit een doosje tevoorschijn en pikt iets van tafel. Hij heeft vooraf al gezien wat er staat en waar zodat hij snel kan toeslaan. Hij krijgt een standje. Hetgeen hij heeft gepikt wordt afgepakt maar zodra we ons omdraaien zal hij het weer doen.

Het enige waar Daan van onder de indruk kan zijn, zijn andere honden.

Hij is regelmatig gegrepen door andere honden (en niet altijd even zachtzinnig), en dat heeft de nodige sporen achtergelaten. De onzekerheid naar andere honden toe werd groter waardoor de kans op escalatie ook groter werd. Gelukkig voor hem was daar Yulius om hem te beschermen. Dat zorgde ervoor dat hij niet voor zichzelf hoefde op te komen (en dus niet zelfstandig werd) maar heeft ook een aantal aanvallen voorkomen.

Die onzekerheid speelde hem ook parten toen er een 3e cocker bijkwam. Zowel Yulius als Daan lieten het allemaal maar begaan, corrigeerden nauwelijks waardoor cocker nr 3 (Floris) al snel het idee had dat hij alles kon maken en de baas kon zijn.

Pas toen het al te laat was, ging Daan ingrijpen maar hij had eigenlijk geen idee hoe dat moest. De boel liep behoorlijk uit de hand en Daan werd lusteloos en angstig. Dit was niet de kalme, relaxte Daan die wij kenden. Pas toen Floris herplaatst was kwam de rust bij Daan terug.

Daan is erg zacht van karakter. Hij wil graag lief gevonden worden, deelt aan iedereen knuffels uit en ook zijn beet is zacht (hij kan bv geen tennisbal vasthouden). Hij is nooit fel naar mensen toe. Als we naar buiten gaan is hij blij en kan wat hoge kreten slaken maar gaat verder rustig zitten en wachten tot zijn riem omgedaan wordt. Hij loopt (zeker als hij alleen is) kalm aan de riem mee. Voorbijgangers kunnen rekenen op geblaf maar zodra ze binnenkomen komt hij voor knuffels.

Daan is een dromer. Hij kan lopen en heeft dan niet door dat wij b.v. een andere kant op gaan. Ineens schrikt hij op, ontdekt dat wij er niet zijn en rent dan hard naar ons toe. Als we hem hebben kunnen porren voor spelen met een bal, laat hij de bal vallen, struikelt erover en is hem kwijt. Kijkt dan verdwaasd rond, vindt de bal weer en gaat vrolijk verder. Daan rent ook niet, hij huppelt. Hij is het type dat je bij kleine jongetjes wel eens ziet, die op het voetbalveld vooral bezig zijn met bloemetjes plukken en zwaaien naar de kant.

Daan is dus een relaxte hond die niet snel van zijn stuk gebracht wordt en het allemaal wel best vindt als hij zijn rustmomenten maar heeft. Hij is erg gemakkelijk maar door zijn streken en knuffels zorgt hij wel dat hij geen aandacht tekort komt.IMG3635a

Tot zover het verhaal van Evelien.

De eerste ontmoeting tussen Daan en Yulius heeft ervoor gezorgd dat Daan zich meteen vertrouwd voelde bij Yuul omdat Yuul de zorgrol van een volwassen hond overnam, dus eigenlijk de functie van de moeder in het nest. Yuul voorzag Daan van voedsel en dat gaf Daan het signaal dat Yuul vertrouwd, zorgend en koesterend is en dus een veilige haven waar hij zich prettig voelt. Dat ene moment was alles bepalend voor Daan om zich met Yuul te verbinden voor de rest van zijn bestaan.

Maar als dit type cocker die in een gezin terecht komt als enige hond, of met een hond of honden die anders reageren bij zijn binnen komst wordt zijn situatie heel anders. Dan word de flegmatieke pup en cocker gedwongen zich te gaan handhaven in een wereld waar hij zelfstandig moet zijn. Dat forceert dan toch bij hem interactie omdat hij niet kan schuilen bij een voor hem vertrouwde hond, dus hecht hij zich ogenblikkelijk aan de baas die hem de basis behoeftes van een hond aanbied en dat voedsel wat, oh zo belangrijk is.

Als dat een baas is die goed met hem omgaat en veel aandacht aan hem besteedt heeft de flegmatieke cocker niets anders meer nodig. Samen met de baas erop uitrekken en de dingen bekijken en opslaan in zijn hoofd is genoeg voor hem.

Interactie met alle levende wezens buiten zijn eigen gezin of dat nu mens of hond is vindt hij wat nutteloos. Waarom zou je nog verder zoeken als je alles hebt wat je nodig hebt?

Met dit type cocker wat willen gaan doen op het gebied van hondensport, puzzelen of andere hondse dingen vraagt van de eigenaar van de flegmatieke cocker behoorlijk wat inzet en motivatie en als de baas niet echt gaat motiveren en alles uit de kast halen gaat het vaak in de sport en andere disciplines gewoon niet.

Voor een flegmatieke cocker is dat allemaal niet nodig. Zijn wereld is vol genoeg voor hem. Hij kijkt en schat in en observeert de hele dag door en aan die bezigheid heeft hij of zij genoeg. Sterker nog, vaak storen dingen hem en halen hem uit zijn concentratie van alles bekijken en opslaan. Hij ervaart het vaak als storend en wil er zo snel mogelijk weer mee ophouden.

De flegmatieke hond en zeker de cocker heeft het niet makkelijk in de hondenwereld omdat een gedeelte van zijn taal anders is dan bij alle andere types. Dit zijn vaak de honden die eeuwig het slachtoffer zijn van vechtpartijen, gepakt worden etc. Dit type dier komt wel voor in de natuur, maar daar is zijn rol in de roedel vaak geaccepteerd en op waarde geschat omdat dat een hechte samenwerkende groep is waar ieder zijn taak heeft. Dat komt natuurlijk in onze wereld helemaal niet tot zijn recht omdat andere honden vaak eenlingen zijn die elkaar tegenkomen af en toe op straat en geen enkel samenwerkingsverband hebben.

Doordat de flegmatieke cocker zich door zijn karakter de dingen die hij nodig heeft bij een interactie met een vreemde hond niet eigen maakt heeft hij vaak geen idee hoe zich te gedragen. Daardoor valt hij op als anders in de hondenwereld en net als bij de mens zijn wezens die anders zijn vaak degene die veel agressie en onaangename dingen over zich heen krijgen.

Wat dat betreft lopen de hondenwereld en de mensen wereld niet veel uit elkaar. Alle twee hebben ze een roedel systeem waar uitzonderingen bedreigend over kunnen komen en dus vaak bestreden worden. IMG3191a

De flegmatieke cocker is ook gevoelig voor schrik, het herstel na een schrik duurt lang en soms kan het zo ontmoedigend voor hem of haar zijn dat iets nooit meer helemaal goed komt, zeker als dat wat de schrik veroorzaakt heeft niet belangrijk is voor zijn bestaan zoals hij dat goed en veilig acht.

Krijgt de flegmatieke cocker in zijn eerste jaar voldoende aandacht en voedsel en veiligheid van zijn menselijke leider dan zal hij zich daar op gaan richten en alle mensen die door zijn baas geaccepteerd worden zien als ook belangrijk voor hem en ze meteen accepteren. Hij of zij wordt dus een echte mensen hond en gaat door observeren en inschatten de taal van zijn mensen plus aanhang zo goed mogelijk bestuderen en er zijn voordeel mee doen.

Als volwassen hond kan je dan met hem op straat lopen en zien dat andere honden niet interessant zijn, hij blijft er dan ook liever van weg omdat hij weet dat hij niet bekwaam genoeg is om hun taal te beheersen. De mensen taal in al zijn vormen gaat hij steeds beter beheersen en soms lijkt dit type cocker wat gedrag meer op een mens dan een hond. Daar heeft hij goed zijn best voor gedaan door altijd maar te observeren.

In een grote wisselende hondengroep heeft deze hond het moeilijk. Vaak ligt hij niet goed bij zijn soortgenoten en als hij pech heeft krijgt regelmatig agressie over zich heen. Heb je dit type als enige hond dan is het oppassen geblazen als je hem met andere honden in aanraking laat komen en je kan beter waakzaam zijn dat er geen spraakverwarring ontstaat tussen hem en de anderen.

Daan heeft wat dat betreft het geluk het beste van 2 werelden te hebben. Een zorgende Yuul als leider en zijn gezin. De manier waarop Yulius Daan ontvangen heeft komt niet zo heel veel voor. Dus voor Daan is dit een “match made in heaven”

Ik zelf leef op dit moment met Buckley, die iets van dat flegmatieke in zich heeft. In tegenstelling tot Daan heeft Buck zich waar moeten maken in een roedel en zich dus uit noodzaak moeten bekwamen in de taal die zijn soortgenoten spreken. Dat heeft hem heel wat inspanning gekost. Dat het bij hem zo goed gelukt is, is met name te danken aan mijn roedelleider Dax, die de hondentaal op een rustige en beheerste manier over kon brengen op hem in zijn pup en opgroei fase. Buck kan zich duidelijk maken en staande houden in de hondenwereld en de mensen wereld door de situatie waar hij in opgegroeid is.

Maar pas op, als de flegmatieke cocker zich bedreigd gaat voelen zie je een andere kant van hem. Dan is hij wel degelijk in staat tot verdediging en interactie om dat wat zijn bestaan bedreigd weg te werken en te bestrijden. Dan zal hij in staat zijn door te vechten tot op het bot om de bedreigingen van zijn wereld onschadelijk te maken. Dat kost hem enorm veel moeite en spanning en vaak zie je die dingen vertaald in lichamelijke klachten en oververmoeidheid. Het gaat hem immers niet makkelijk af maar hij kan en doet het wel als zijn wereld bedreigd wordt.

Dan is er in zijn houding niets flegmatieks meer te vinden maar gedraagt zich verdedigend, aanvallend en vechtend vanuit zijn genen als overlever.

De flegmatieke cocker is een ideale gezinshond die weinig drukte zal maken omdat hij graag vanaf een plek de situatie volgt en begrijpt, daarvan leert en vervolgens het zo regelt dat hij van alles het beste krijgt.

Ik ken mensen met een flegmatieke cocker die denken dat dat makkelijke en gehoorzame gedrag het resultaat is van hun opvoeding en slaan zich daar voor op de borst. Ik denk dat dat anders zit. De flegmatieke cocker is gewoon voor het gezin door wie hij is een makkelijke hond omdat de geldings- en test drang niet echt in hem aanwezig is. Bevalt het leven hem zoals het is en voelt hij zich gewaardeerd en geliefd dan laat hij alles zoals het is en zal dat niet verstoren om te testen wat er dan gebeurd.

Staat zijn wereld op zijn kop, dan zal hij er alles aan doen om het te veranderen en om te keren naar de situatie die was zoals het hem beviel.

Groetjes Loeki

 

 

 

 

 

m12
m15

Facebook pagina

Copyright © 2012 - 2015