Hoezo heb je een cocker?

by Loeki Bobbe

 

 

 

 

 

 

 

 

placeholderIk ben weer onder de indruk
30-01-2013

Op dit moment is het een jaar geleden dat Buck als solo hond verder is gegaan en dit is voor het eerst dat ik zoiets met een hond meemaak en ik word er door overvallen. Het verbaasd me en laat me opnieuw nadenken over wat het wezen hond is.

Buck heeft 8 jaar van zijn leven als onderdeel van een groep honden geleefd en is geen dag, geen uur, zonder de anderen geweest.

Samen naar de dierenarts, samen winkelen en werken en speuren, gewoon alles wat je met honden kan doen 

Hij is ook voor een deel door de andere cockers opgevoed en had zijn plaats in de roedel en leidde daar een gelukkig leven in, met veel spelen, werken en alles wat een hondenleven maar leuk kan maken.

Hij was wel nummer 3 in de rangorde, die hier heel duidelijk aanwezig was en alle drie gedroegen ze zich dag in dag uit naar die rangorde.

Toen werd Buck ineens een hond die alleen moest functioneren en hij deed dat het eerste halfjaar op de manier die ik van hem kende, ik ben bewust andere dingen met hem gaan doen en we hebben een ander soort leven opgebouwd, waar Buck het uitstekend in doet en veel plezier aan beleeft zo blijkt, we hebben de hele dag een blije, vrolijke, van het leven genietende hond om ons heen.

Toch kon je na dat eerste half jaar een omslag bij hem zien en die omslag speelt nu nog steeds.

Buck is zich blijkbaar ineens bewust geworden van wat er nog meer speelt in de wereld  en in zijn leven, nu hij de rangorde niet meer in de gaten hoeft te houden en waar hij niet meer door beïnvloed wordt.

Ik zie dat er trekken van zijn karakter wat naar de achtergrond aan het verdwijnen zijn en er komen andere naar voren die ik nog nooit eerder gezien heb bij hem.

Soms gaat dat dwars tegen alles wat ik van hem gewend ben in en moet ik hem daarin opnieuw opvoeden en begeleiden.

Want hij en ik moeten er natuurlijk ook nog mee leren omgaan en dat proces zijn we nu aan het doorlopen en ik ervaar dat als boeiend en heel mooi om te mogen meemaken .

Af en toe lijkt dat proces op wat ik vroeger met mijn herplaatsers doorlopen heb. Ook dan krijg je een hond tegenover je die je moet leren kennen en testen maar die ook vanuit zijn nieuwe situatie en gevoelens alles opnieuw moet leren ontdekken, inschatten en er mee leren omgaan.

Het boeiende van dit gebeuren vind ik, dat je vaak niet weet wat een herplaatser die binnen komt, voor achtergrond heeft. Je moet gaan puzzelen wie of wat hij of zij is wat karakter betreft .

Veel mensen vinden dat vaak een nadeel van het nemen van een herplaatser.

De veranderingen die zich nu in Buck afspelen hebben op mij hetzelfde effect, ik wist wie hij was 8 jaar lang en ik weet wat zijn geschiedenis is, maar ik moet nu toch opnieuw ontdekken wie hij nu is, op bijna precies dezelfde manier als ik vroeger bij nieuw binnen gekomen en voor mij onbekende honden deed.

Kijken, observeren, testen en ook de hond de ruimte geven hetzelfde te doen, zodat je samen een nieuwe manier van functioneren kan vinden die voor beiden de meest bevredigende manier is.

Je moet niet alleen de hond leren kennen, maar de hond ook de kans geven om de baas vanuit zijn nieuwe gemoedstoestand opnieuw te beleven...

En dat ervaar ik als een geweldig proces, soms sta je voor aap door onverwachte acties, soms ben je verbaasd, maar de band die je op deze manier samen aan het opbouwen bent is de moeite meer dan waard, vind ik.

Ik ben er mijn hele leven van overtuigd geweest dat er tussen het nemen van een pup of een herplaatser op de lange duur geen verschil zit. Aan beiden moet je werken, beiden moet je leren kennen en opvoeden en bij beiden moet je hun hele leven rekening blijven houden met de invloeden die ze ondergaan  en die hun karakter vormen.

Het leven dat je samen met je hond leidt bepaald hoe dat allemaal gaat verlopen, de ervaringen die je samen op doet bepalen hoe zo’n band zich ontwikkelt.

Buck is bij mij als pup binnen gekomen, door mij en de roedel opgevoed, maar toch heb ik nu een heel andere hond die ik opnieuw moet leren kennen en waar ik een nieuwe verstandhouding mee moet krijgen.

Het bevestigt mijn gevoel dat er weinig verschil zit tussen het nemen van een herplaatser of een pup, want het leven dat je samen leid door de jaren heen is wat een band schept. Verandert dat leven dan zal je samen een nieuwe manier moeten zien te vinden om daarmee door te gaan. 

Bij Buck is zijn roedel weggevallen, ik ben daardoor veranderd en hij ook, maar er kunnen ook andere situaties zijn. 

Het overlijden van een baas, een scheiding waardoor het gezin waar de hond woont uit elkaar valt. De geboorte van een baby etc.Buck2004Mei1

Dat kan een hond en zijn baas zo beïnvloeden en zo veranderen dat hij als vanzelf een nieuwe en andere hond gaat worden en de baas een anders functionerende baas.

Mensen en honden zijn altijd in ontwikkeling en die ontwikkelingen zijn alles bepalend.

Baas en hond werken op elkaar in en krijgen zo samen een nieuwe verstandhouding.

Waar ik nu zo van onder de indruk ben is dat ik er opnieuw achter kom, dat er veel meer in je hond zit dan je weet en ook (net als de mens ) wordt het karakter van de hond gestuurd door zijn omgeving en ervaringen. 

Verandert die omgeving en doet hij nieuwe ervaringen op dan zal hij reacties en emoties die niet meer passen in de nieuwe situatie weg laten zakken. Naar nieuwe vormen van zichzelf gaan zoeken en zich veranderen en aanpassen en dat tot op hoge leeftijd.

Buck laat mij opnieuw zien dat de geest van de hond veel te vaak onderschat en bekeken wordt als een ding met een gebruiksaanwijzing die zijn hele leven van toepassing is.

Buck bewijst voor mij dat de hond een denkend levend wezen is dat situaties in kan schatten, verwerken en daar zijn emoties en functioneren op aanpast.

Ik hoor mensen vaak zeggen, bij een pup weet je wat je in huis haalt en een herplaatser heeft altijd wat moeilijke trekjes waarvan je niet weet hoe dat uit gaat pakken.

Een pup blijft geen pup en wordt net als de herplaaster gevormd door het leven en zijn ervaringen. Ik vind het vreemd om te zeggen dat je bij een pup weet wat je in huis haalt omdat je hem zelf kan vormen. 

Dan ga je voorbij aan het aangeboren karakter en de ervaringen die hij in zijn leven opdoet en die je als baas niet altijd zelf in de hand hebt. Dat vormt  de hond die hij of zij wordt.

De herplaatser is ooit eens die pup geweest en heeft door het leven ervaringen opgedaan.

Maar is in staat om zich om te vormen met de juiste begeleiding tot een hond waar je een enorme band mee kan krijgen.

Ik maak Buck nu mee als een nieuwe hond die nog maar heel vaag lijkt op de hond die hij was, maar dat maakt de nieuwe band niet minder, hij wordt er alleen maar sterker door.

 

Groetjes Loeki

Overige Blogs

 

 

 

 

 

m5
facebook

Facebook pagina

Copyright © 2012 - 2015