Hoezo heb je een cocker?

by Loeki Bobbe

 

 

 

 

 

 

 

 

placeholderOpname
27-10-2013

Er kan zoveel op medisch gebied tegenwoordig als het op de gezondheid van onze honden aankomt.

De ontwikkelingen volgen een beetje de lijn van de mensen gezondheidszorg.

Dat dat een zegen is voor onze honden zal iedereen wel duidelijk zijn. Maar er zitten ook wat dingen in deze ontwikkelingen waarvan ik zeg, het kan allemaal wel maar heeft de hond er ook baat bij?

Zware operaties met langdurig herstel en fysiotherapie achteraf nog voor lange tijd. Hoe moet dat op onze honden overkomen, hoe ervaren ze dat? Honden kijken toch anders de wereld in en staan op een andere manier in het leven. Ik denk dat we dat goed in de gaten moeten houden nu de ontwikkelingen steeds sneller gaan.

Vergeleken met de mens heeft de hond een kort leven en de vraag of hij of de helft van zijn leven medische behandelingen moet ondergaan waar hij zelf geen klap van snapt alleen maar de pijn narigheid en ongemak ervaart zonder de gedachte dat over een tijdje alles beter zal gaan en dat het voor zijn toekomst beter is gaan aan hem of haar voorbij. Bazen denken zo. Honden leven in het nu. En in dat nu voelen ze zich ziek en hebben ze pijn.

Wel iets om zo langzamerhand eens bij stil te gaan staan vind ik.

Bedenken wat een bepaalde behandeling voor de hond gaat betekenen zou mee moeten spelen bij de beslissingen die zijn baas voor hem neemt.

Daarnaast komt het ook veel voor dat honden opgenomen worden bij dierenartsen en in dierenklinieken. Voor onderzoek, testen en ingrepen. Heel vaak hoor je tegenwoordig dat iemand zijn hond om 9 uur weg heeft gebracht, ingeleverd bij de DA en wel zal horen wanneer hij hem weer mag halen.

Opgenomen worden in een ziekenhuis, of het nu dagopname is of voor langere tijd is door de mensen wereld bedacht en dus ook begrijpelijk voor mensen.

Niet voor honden, het kan hun wereld schokken.Schermafbeelding20141127om195044

Je weet van niks en als je pech hebt als hond voel je je beroerd of heb je pijn en wil je je terugtrekken in je mand in een veilige omgeving waar niets je kan gebeuren. Dan word je door je baas in die toestand uit huis gehaald en ergens waar het naar en vreemd ruikt, angst van andere honden hangt, vreemde mensen met een rare geur achtergelaten, ineens is alles wat veilig is weg en ook je leider en eigen mens waar je bescherming van verwacht.

Je word in een hok gezet en moet wachten op wat komen gaat. Dat alles bij vol bewustzijn en alle prikkels die onrust en angst kunnen veroorzaken komen op je af. De mensen van de kliniek zijn best vriendelijk tegen je als je mazzel hebt, maar toch kan dat niet voorkomen dat je regelmatig uit dat hok gehaald word om nare dingen aan je lijf te ondergaan.

Voor veel mensen al een stressvolle en nare situatie waar niemand naar uitkijkt, maar we begrijpen wel waar het om gaat en waar we het voor doen. Honden begrijpen dat allemaal niet, weten niet dat het misschien wel in hun eigen belang is, ze weten alleen dat ze in een angstige nare situatie terecht gekomen zijn en dat hun baas nergens te vinden is.

Dat kan iets doen met een hond, hij kan er voorgoed door veranderen.

Hij kan een angst voor mensen gaan ontwikkelen en voor harde geluiden en andere zaken die hij tijdens zijn opname de hele tijd om zich heen heeft en waar hij niet van weg kan komen.

Regelmatig gebeurt het dat de hond lichamelijk genezen is na een opname in een kliniek, operaties en behandelingen goed gegaan zijn en de klachten verdwenen.

Maar geestelijk kan het een totaal andere hond geworden zijn. Een hond die het vertrouwen in de wereld en de mens even kwijt is geraakt. Ook het vertrouwen in handelingen van de baas.

Zo kan hij ineens niet meer in de auto willen omdat dat naar kan aflopen voor hem,
in paniek raken als de baas naar het werk gaat of boodschappen gaat doen, verlatingsangst dus. Bang geworden zijn voor vreemde mensen en harde geluiden. Moeite hebben met visite in huis etc.

In tegenstelling tot wat veel mensen denken heeft de hond ook een lange termijn geheugen en zal dit hele opname gebeuren en alles wat daarbij komt kijken nooit meer vergeten. Hij zal triggers hebben die hem doen denken aan wat hem toen overkomen is en daar op reageren vanuit zijn primaire gevoel.

Niet meer in de auto willen, want dan word je achtergelaten. Als de baas weggaat gebeuren er hele nare dingen etc.

Helaas word deze kant van de medische ontwikkelingen door veel DA’s en bazen verwaarloosd. Men staat er gewoon niet bij stil vaak omdat men gefocust is op de lichamelijke kant en daar zonder meer alles voor over heeft. Heel begrijpelijk.

Toch zou ik namens veel honden aan jullie willen vragen, moet er zoiets als net beschreven gebeuren, probeer je hond daarin dan goed te begeleiden. Lever hem niet zomaar in op een afgesproken tijd, maar geef aan dat je bij je hond wil blijven tot hij onder narcose is of het roesje heeft en zich dus niet meer bewust is van zijn situatie.

Veel mensen durven dat niet en willen niet lastig zijn.

Neem die stap, je bent bereid veel geld uit te gaan geven om je hond weer gezond te krijgen. Het zou vanuit de hond gezien geweldig zijn als je ook bereid bent als lastig gezien te worden en te weigeren bij je hond weg te gaan zolang hij nog wakker is. Bespaar je hond dat trauma.

Als de ingreep gedaan is en je hond nog van de wereld is, weet ie niks en kan hij rustig alleen bijkomen, maar zorg dat je er weer bent als hij wakker word, wees weer zijn anker en zijn veiligheid. Jij bent zijn baas en juist als hij zwak is heeft hij je nodig.

Vergis je niet in de band die een hond met zijn baas heeft. Uit onderzoek is ook gebleken dat de hond eigenlijk een zelfde soort relatie heeft met zijn baas wat binding betreft als een kind. Hij is geen kind natuurlijk, denk niet dat ik dat bedoel, maar hij heeft wel een vergelijkbare vertrouwensband met zijn baas als een kind met zijn ouder. Sta daar bij stil.

Schermafbeelding20141127om195059Bespaar je hond extra ellende en trauma’s en blijf bij hem als hij naar de DA of kliniek moet zolang en wanneer hij bij bewustzijn is.

Dat voorkomt veranderd gedrag en geestelijk trauma en scheelt een hele hoop honden ellende.

Nu kan het natuurlijk voorkomen vanuit een paniek situatie dat hij toch bij volle bewustzijn in zijn eentje in een kliniek terecht komt. Niemand kan het leven helemaal sturen en er kunnen situaties ontstaan dat het even echt niet anders kan.
De wereld is niet ideaal natuurlijk.

Is jouw hond in zo’n situatie terecht gekomen en heeft ie en tijdlang alleen en bij bewustzijn bij de DA gezeten of in een kliniek, besteed dat wat extra aandacht aan de gedragsveranderingen die hij kan laten zien na het hele gebeuren. Sta erbij stil en probeer vanuit je hond te denken en probeer je hond te begeleiden met die dingen. Het belangrijkste is om het verband te leggen. Als je dat doet kan je zo snel mogelijk maatregelen nemen om aan de slag te gaan je hond er overheen te krijgen met extra training en aandacht.

Ik wil wel duidelijk maken dat dit relaas zeker geen verwijt is aan mensen die het in het verleden zo aangepakt hebben. Voel je alsjeblieft niet aangesproken en beschuldigd door mij. Ik realiseer me heel goed dat er situaties zijn dat je een beslissing neemt om het te doen zoals je gedaan hebt. Na een zwaar ongeluk of een plotselinge bedreigende mogelijk dodelijke aandoening doet iedereen vanuit zijn instinct dingen die je jezelf later nooit kwalijk mag nemen. Daar hoort ook het op laten nemen van je hond bij. Op dat moment voor jullie de enige mogelijkheid.

Ik ben me zeer bewust van de gradaties in dit hele gebeuren.
Maar hou er achteraf als je hond weer thuis is rekening mee dat dit hem geestelijk geraakt kan hebben en wat vervormd, hij heeft toch een extra trauma opgelopen. Dat trauma kan met begeleiding, extra zorg en training tot een minimum beperkt worden.

Waarom dit hele verhaal? Helaas heb ik steeds meer klanten die hiermee komen te zitten en die achteraf zeggen. Had ik dit maar eerder geweten, dan had ik het anders geregeld.

 

Groetjes Loeki

Overige Blogs

 

 

 

 

 

m5
facebook

Facebook pagina

Copyright © 2012 - 2015