Hoezo heb je een cocker?

by Loeki Bobbe

 

 

 

 

 

 

 

 

placeholderSocialisatie
24-03-2013

Natuurlijk moet een pup of een jonge hond de wereld verkennen en leren met die wereld en alles wat zich daarin afspeelt om te gaan. Hij zal in onze mensen wereld moeten leven en ervaren dat het allemaal niet bedreigend is en leuk kan zijn. Maar hij of zij moet in die fase ook leren, vind ik, dat je sommige dingen gewoon moet negeren wil je lekker kunnen leven samen met de baas...

Dat je met je pup of hond zo snel mogelijk de wereld in stapt en hem kennis laat maken met drukte, veel mensen, auto’s , openbaar vervoer, winkels, kortom alles wat in de mensen wereld speelt is alleen maar heel slim. Zeker als je hem ook leert dat je niet op alles hoeft te reageren maar steeds op de baas moet blijven letten, want dat is de leider.

Tijdens de socialisatie van je pup of hond kan je hem of haar ook gelijk leren kennen, er kan duidelijk worden wat voor karakter en type je hond is en daar kan je bij de opvoeding op inspelen. Ook dat is een groot voordeel van de socialisatie . Je leert elkaar kennen tijdens die fase.

Daarbij kan je je hond meteen wat sturen op de zwakke en sterke punten van zijn karakter, dat scheelt later weer een hoop terugdraaien en heropvoeden.

Heel belangrijk vind ik dat zo’n socialisatie positief en ongedwongen gebeurd in volle bescherming van de baas.

Ga niet dwingen en forceren omdat je denkt dat het anders een angsthaas wordt. Juist door dwingen en forceren kan je angst gaan veroorzaken die het hele leven kan blijven spelen. Daarmee bereik je het tegenovergestelde van wat je wil.

Dat brengt me naar een andere vorm van socialisatie namelijk het socialiseren van honden onderling.

Ik ken inmiddels al behoorlijk wat mensen die met een bange of agressieve hond naar andere honden toe zitten. Dat kan veroorzaakt zijn door je hond of pup te forceren met andere honden om te gaan onder de noemer socialisatie.

Ik begrijp werkelijk niet waarom elke hond met elke hond kontakt moet hebben. Ze moeten leuk samen spelen en elkaar aardig vinden. Proberen honden elkaar te negeren omdat ze zelf voelen dat ze geen goede combinatie zijn, dan grijpen de bazen in en dwingen vaak tot kontakt.

Laat die pup of die hond beslissen wat ie wel of niet wil, ze weten het vaak veel beter dan wij en loop weg of door met je hond of je pup als hij of zij duidelijk aangeeft geen kontakt te willen.

Er bestaan cockers die het liefst wat afwachtend en op zichzelf zijn als het op andere honden aankomt. Dat zit gewoon in hun karakter, zo zijn ze geboren. Die mogen tegenwoordig niet meer voorkomen lijkt haast wel.

Ze worden gedwongen om maar met elke hond kontakt te maken of ze dat nu willen of niet.

Bazen die hun hond in de socialisatie fase op elke hond af laten gaan en ze zelfs wijzen op andere honden, geen hond gewoon kunnen passeren maar altijd maar weer hun hond of pup met een andere hond in aanraking willen laten komen betalen vaak samen met hun hond een nare prijs op den duur

Dat kunnen honden worden die elke hond gaan uitdagen, altijd er maar naar toe willen, springen en klieren als ze een hond tegenkomen etc. Ook het weg blaffen van een voorbijkomende hond komt veel voor.

Vaak heeft de hond dan tijdens de socialisatie zoveel stress opgebouwd omdat hij of zij over zijn grenzen heen geduwd is en is de hondentaal door de baas helemaal genegeerd. Daardoor weet de hond niet meer hoe zich nu te gedragen. De baas heeft dat onbewust, door steeds maar te sturen vertroebeld en de hond heeft zijn natuurlijk aanleg wat honden taal betreft verloren. Dat bevordert ook het leiderschap niet echt, want baas en hond zijn geen eenheid op dat moment omdat ze elkaar niet begrijpen.m1

Dat moet dan allemaal weer teruggedraaid worden tijdens een heropvoeding die veel zwaarder en moeilijker is dan de manier waarop het ze in de socialisatie tijd aangeleerd is.

Het kan handig zijn voor baas en hond als je hond nu eens niet op elke hond reageert en gewoon door kan lopen zonder toestanden, niet tegen wildvreemde mensen opspringt.

Socialisatie betekent dat de hond goede ervaringen op moet doen om te leren dat niets bedreigend is. Maar zou hij in diezelfde socialisatie ook niet moeten leren niet overal op te reageren?

De signalen die je als baas geeft in die socialisatie fase blijven hangen bij je pup of hond. Geen weldenkend mens laat zijn pup op auto’s aflopen of op bussen en andere vervoersmiddelen, maar laat zien dat ze niet bedreigend zijn en dus niets om bang voor te zijn en dat je dat rustig kan negeren.

Maar ook een andere hond kan een bedreiging zijn voor je hond, gewoon omdat hij niet op dit soort kontakten gesteld is of net getraind wordt of een ziekte heeft waardoor hij wat op zichzelf is. Dat elke volwassen of halfvolwassen hond lief is voor een pup omdat die pup onschuldig is, dat is en fabeltje. Honden gaan opvoedkundig met pups om en geven hun grenzen heel duidelijk op zijn honds aan.

Zet je dus een pup zomaar voor een vreemde hond neer dan kan het zijn dat hij of zij meteen op zijn donder krijgt omdat ie te dicht bij komt en de grenzen in de hondenwereld onbedoeld overschreden worden.

Vaak denken mensen dan dat er iets mis is met die volwassen hond, niets is minder waar, die hond kan opvoedkundig bezig zijn en een pup hardhandig op de plaats wijzen. Grote schrik bij de pup baas, grote schrik bij de pup die lang, zo niet een levenlang kan blijven hangen.

Dan keert de socialisatie zich tegen je en zou je wensen dat je het helemaal niet gedaan had, dan was de schade minder groot geweest.

Daarom hoort bij het socialisatie proces in mijn ogen ook het negeren van andere honden, mensen en diersoorten opgenomen te worden. Dat maakt van onze honden een betere medebewoner in onze mensenwereld die niemand tot last is omdat hij of zij in staat is om mens en dier te negeren als de baas dat wil.

 

 

Groetjes Loeki

Overige Blogs

 

 

 

 

 

m5
facebook

Facebook pagina

Copyright © 2012 - 2015